എന്റെ ശവപ്പെട്ടി ചുമക്കുന്നവരോട്
ഒസ്യത്തിലില്ലാത്ത ഒരു രഹസ്യം പറയാം
എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്,
ഒരു പൂവുണ്ടായിരിക്കും.......
ജിജ്ഞാസയുടെ ദിവസങ്ങളില്,
പ്രണയത്തിന്റെ ആത്മതത്വം പറഞ്ഞു തന്നവളുടെ ഉപഹാരം
മണ്ണ് മൂടുന്നതിന് മുന്പ് ഹൃദയത്തില് നിന്ന് ആ പൂവ് പറിക്കണം
ദളങ്ങള് കൊണ്ട് മുഖം മൂടണം...
രേഖകള് മാഞ്ഞ കയ്യിലും ഒരു ദളം.....
പൂവിലൂടെ എനിക്ക് തിരിച്ചു പോകണം
മരണത്തിന്റെ തൊട്ടു മുന്പുള്ള നിമിഷം
ഈ സത്യം പറയാന് സമയമില്ലായിരുന്നു
ഒഴിച്ചു തന്ന തണുത്ത വെള്ളത്തിലൂടെ
അത് മൃതിയിലേക്ക് ഒലിച്ചുപോകും
അല്ലെങ്കില് ഈ ശവപ്പെട്ടി മൂടാതെ പോകൂ
ഇനി എന്റെ ചങ്ങാതികള് മരിച്ചവരാണ്.....
ഇനി എന്റെ ചങ്ങാതികള് മരിച്ചവരാണ്.....
എ.അയ്യപ്പന്
No comments:
Post a Comment